autor: delta1908 » 16 listopada 2026, 11:10
Szukałem jakiejś lekkiej sensacyjki na wieczór i przypadkiem trafiłem na „Special Ops: Lioness”. Pierwszy sezon miał kilka naprawdę niezłych momentów, ale niestety nie obyło się bez zbędnych zapychaczy, głównie w postaci rodzinnych perypetii głównej bohaterki. Wątki te skutecznie hamowały tempo i momentami sprawiały, że akcja praktycznie stawała w miejscu.
Od razu przypomniał mi się serial „24 godziny” i przygody córki Jacka Bauera, które również sprawiały wrażenie wrzuconych na siłę. Zwłaszcza jej pamiętne spotkanie z pumą na pustyni.

Do dziś zastanawiam się, co scenarzyści mieli wtedy w głowach.
Niby „Lioness” ma zaledwie osiem odcinków w sezonie, a jednak niektóre potrafiły mnie solidnie wymęczyć, do tego stopnia, że musiałem robić sobie przerwy w oglądaniu. Na szczęście drugi sezon wystartował z niezłym przytupem. Pierwsze cztery odcinki pochłonąłem wczoraj za jednym zamachem, a dziś zamierzam dokończyć resztę. Wygląda na to, że twórcy wreszcie wrzucili wyższy bieg.
Ostatecznie, mimo kilku irytujących przestojów i fabularnych dłużyzn, jako niezobowiązujący sensacyjny czasoumilacz serial daje radę. Może nie jest to produkcja, która na długo zapada w pamięć, ale kiedy nabiera tempa, ogląda się ją całkiem przyjemnie.
Szukałem jakiejś lekkiej sensacyjki na wieczór i przypadkiem trafiłem na „Special Ops: Lioness”. Pierwszy sezon miał kilka naprawdę niezłych momentów, ale niestety nie obyło się bez zbędnych zapychaczy, głównie w postaci rodzinnych perypetii głównej bohaterki. Wątki te skutecznie hamowały tempo i momentami sprawiały, że akcja praktycznie stawała w miejscu.
Od razu przypomniał mi się serial „24 godziny” i przygody córki Jacka Bauera, które również sprawiały wrażenie wrzuconych na siłę. Zwłaszcza jej pamiętne spotkanie z pumą na pustyni. :-) Do dziś zastanawiam się, co scenarzyści mieli wtedy w głowach.
Niby „Lioness” ma zaledwie osiem odcinków w sezonie, a jednak niektóre potrafiły mnie solidnie wymęczyć, do tego stopnia, że musiałem robić sobie przerwy w oglądaniu. Na szczęście drugi sezon wystartował z niezłym przytupem. Pierwsze cztery odcinki pochłonąłem wczoraj za jednym zamachem, a dziś zamierzam dokończyć resztę. Wygląda na to, że twórcy wreszcie wrzucili wyższy bieg.
Ostatecznie, mimo kilku irytujących przestojów i fabularnych dłużyzn, jako niezobowiązujący sensacyjny czasoumilacz serial daje radę. Może nie jest to produkcja, która na długo zapada w pamięć, ale kiedy nabiera tempa, ogląda się ją całkiem przyjemnie.