Serialowa adaptacja książki "The Lost Flowers of Alice Hart" autorstwa Holly Ringland to zniewalająca opowieść o tym, jak nas prześladują przemilczane historie – i o historiach, które sobie opowiadamy, aby przetrwać. W rodzinnej tragedii dziewięcioletnia Alice Hart traci rodzinę, psa, dom, przestaje mówić. Trafia na położoną na odludziu farmę, gdzie jej babcia, o której istnieniu do tej pory nie miała pojęcia, uprawia australijskie kwiaty, przyjmuje pod swój dach kobiety szukające nowego początku i sama zmaga się z demonami przeszłości. Dziewczynka uczy się mowy kwiatów, języka, który pomoże jej nazwać to, czego nie umiała dotąd ubrać słowami. Czyta książki, które są jej wielką miłością i powoli dochodzi do siebie. Dorasta, cierpliwie czekając, aż babcia opowie jej tragiczną historię rodziny. Zdradzona, ucieka na czarodziejską pustynię środkowej Australii, by rozpocząć samodzielne życie i znaleźć ukojenie. Niestety, zakochuje się w Dylanie, mężczyźnie wyjątkowo niebezpiecznym. Żeby uwolnić się z tego związku, musi zawrócić – poznać rodzinne tajemnice i odzyskać swoją przeszłość. Jestem na razie po trzech odcinkach, bo niestety Amazon nam je dawkuje - ale jestem oczarowana magią, płynącą z ekranu. Przepiękne zdjęcia i lokacje, kolorystyka, równie magiczna i - brakuje i polskiego odpowiednika na angielskie haunting - muzyka, która trafia prosto w serce, dawkowany ostrożnie i z aptekarską wręcz precyzją suspens, poruszająca trudne tematy opowieść - dla mnie to naprawdę chyba najlepszy mini tego roku. Zdecydowanie warto poświęcić mu swój czas.